De brieven van Eus & Jaap (6)

In de serie correspondentie tussen Ozcan Akyol en Jaap Bakker is er weer een nieuwe brief verstuurd. De machtige moedermaffia strikes again.

Deventer, 28 september 2019

Beste Jaap,

Mijn vriendin, die ook voor een krant werkt, publiceert deze maand een boek over opvoeden.

Om die reden worden bij ons thuis alle pedagogische kwesties uitgebreid onder de loep genomen, vaak met toelichting en aanmoediging van deskundigen, die altijd bereid zijn om hun visie op de materie te geven.

De mobiele telefoon en ‘schermtijd’ in zijn geheel zijn delicate onderwerpen omdat ze veel emoties losmaken.

Dan heb ik het niet alleen over de gezinnetjes zelf, maar met name over de zogenaamde moedermaffia – dat zijn volwassen mannen en vooral vrouwen die op internet tegen jonge ouders gaan roepen wat ze allemaal verkeerd doen.

Een voorbeeld. Ik weet nog dat ik ooit een foto van onze dochter op Instagram had gezet. Ze stond uit het raam naar de kermis te kijken, met een roze speen in haar mond. Geen idee dat ik op dat moment een mijnenveld betrad. Aan de ene kant begonnen allerlei onbekenden te raaskallen over genderbevestigende fopspenen en anderzijds was er een bende die een speen sowieso verderfelijk vond.

Ik heb die foto toen maar verwijderd, om van het gezeik af te zijn.

Wat ik me wel meteen afvroeg: zouden al die mensen, met allemaal dezelfde correcte meningen, eigenlijk alles goed doen? Wat natuurlijk retorisch geformuleerd is. Ze nemen anderen de maten, maar zijn blind voor hun eigen tekortkomingen en karakterologische ontberingen.

Mijn kinderen hebben inderdaad geen mobiele telefoons. Daar zijn ze nog te jong voor. Maar ik probeer niet al te hysterisch te doen met zaken als snoep, televisie en volwassen taalgebruik.

Toen ik een jongetje was, deden mijn ouders alsof bepaalde zaken niet bestonden. Als twee verliefde mensen op televisie bijna gingen zoenen, werd er gezapt, want dat was natuurlijk geen materiaal voor onze ogen.

Maar door alles achter te houden, groeit alleen maar de nieuwsgierigheid van jonge kinderen. Dan gaan ze juist op zoek. Verzadiging is de beste manier om iemand weg te houden bij ongewenste dingen. Alles draait om balans. En als de kinderen de juiste normen meekrijgen, zullen ze zelf op een zeker moment kunnen inschatten of iets wel of niet deugt.

Mijn vriendin denkt hier trouwens héél anders over. Maar dat is goed. Want dan kunnen we daar over praten. Het in elk geval beter dan elkaar loze verwijten maken, zoals de moedermaffia dat zo goed kan doen. Ik heb genade met hen. Waarschijnlijk proberen ze iets te compenseren.

Groetjes, Eus

Volgende brief … Vorige brief

Welkom geschenk

3 jaar Welkom

Groene stroom & Groen gas
  • Scherp tarief
  • Veilige keus
  • Sociaal verantwoord
Populair