De cola theorie van ACM

Het is alweer even geleden dat ik een bijeenkomst van de Autoriteit Consument en Markt bijwoonde over de helderheid van de energierekening.
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Cola ACM

Het is alweer even geleden dat ik een bijeenkomst van de Autoriteit Consument en Markt bijwoonde over de helderheid van de energierekening. Daarin werd betoogd dat de verantwoordelijkheid van de energieleveranciers om een transparante energierekening op te stellen uitermate serieus genomen moest worden. De ACM kondigde aan daar strikter op te handhaven.

In die bijeenkomst werd een vergelijk gemaakt met een fles Cola; die heeft een prijs die niet afhankelijk is van het receptuur. Die vergelijking trof me als bijzonder vreemd.

De energierekening bestaat uit grofweg 3 componenten:
1. De levering van stroom of gas tegen een prijs per eenheid
2. Belastingen zijnde energiespecifiek en omzetbelasting
3. De kosten van je aansluiting en (slimme) meter, vast bedrag per jaar
En daar gaat de vergelijking met een fles Cola al mank want al die componenten moeten uit en te treure wordt uitgelegd en gespecificeerd. Ik snap wel dat een doorsnee burger het niet snapt.

Na de bijeenkomst ben ik op de spreker van de ACM afgestapt en hem gevraagd wanneer dat we over konden stappen op het Cola model. We hebben dan alleen nog maar een prijs per eenheid en de leverancier moet zijn “inkoop” maar in het prijsmodel verdisconteren.

De Colafabrikant heeft de prijs van een fles Cola ten slotte ook berekend op de vaste en variabele kosten die hij moet dragen. De huur van een distributiecentrum is elke maand hetzelfde, het water wordt per hectoliter ingekocht. Waarom doen we dan niet hetzelfde met energie?

De boefjes in de markt zouden wellicht misbruik kunnen maken van de onbenulligheid van de burger. Niet mijn mening maar de grondslag voor de overdreven transparantie.

Inmiddels is de markt goed gevuld met concurrerende partijen. Het marktmodel zorgt voor vergelijking en volgens mij is vergelijking van het all-in tarief veel eenvoudiger.

De energierekening wordt daarmee veel eenvoudiger: gas/stroom verbruik x tarief. Dat scheelt denk ik veel vragen en onbegrip.

De eerste de beste branchespecialist gaat dan meteen beginnen over specifieke kosten zoals gasregiotoeslagen en capaciteitstarieven. Vergeet meteen wat het is; in de grote getallen van aansluitingen kan dat prima in het prijsmodel worden verdisconteerd. Zo hebben wij de regiotoeslagen als losgelaten en onderdeel van de prijsmix gemaakt.

Sigaretten en drank worden ook niet met een aparte kassabon geleverd die de accijnzen duidelijk maakt. Daar zit geen consument op te wachten.

Beste ACM, we zijn weer een tijd verder. Kunnen we de volgende stap gaan maken? Het marktmodel is volwassen genoeg en de consument heeft liever Cola.